Παρουσίαση
Περιφέρεια Ηπείρου
Εργαλειοθήκη
Σημείο Επαφής
Site Map
Συνδέσεις


Παρατηρητήριο

Υφιστάμενη Κατάσταση
Δείκτες Μέτρησης & Αξιολόγησης
Τεχνοδιαγνώσεις Καινοτόμων Επιχειρήσεων Περιφέρειας Ηπείρου
Τελική Έκθεση



Συλλογή στοιχείων για την Επιχειρηματικότητα

Β.1. Κυριότερα προσκόμματα στην επιχειρηματική δραστηριότητα

Β.2. Διεθνοποίηση – Εξαγωγικός Προσανατολισμός

Β.3. Στρατηγική – Εφαρμογή Διοικητικών Διαδικασιών

Β.4. Χρήση τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών

B.5. Πρόσβαση σε χρηματοδότηση

B.6. Πηγή γνώσεων για τις επιχειρήσεις


Β.1.:Κυριότερα προσκόμματα στην επιχειρηματική δραστηριότητα

Στο σύνολο των επιχειρήσεων προέκυψε ότι τα κύρια προσκόμματα στην επιχειρηματική δραστηριότητα αφορούν κυρίως δύο παραμέτρους: (ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ Β.1.1.: «Κυριότερα προσκόμματα λειτουργίας / δραστηριότητας»)

  1. την πρόσβαση στη χρηματοδότηση (με 35%), και,
  2. την έλλειψη εκπαιδευμένου εργατικού δυναμικού (με 33%).

Αμέσως επόμενο σε βαρύτητα πρόβλημα αναδεικνύεται η εφαρμογή νέας τεχνολογίας (με 16%), ενώ λιγότερης σημασίας είναι τα προβλήματα που αφορούν την αλλαγή του τρόπου οργάνωσης της παραγωγής και τη διασφάλιση της ποιότητας (με 6% αντίστοιχα), καθώς και τις υποδομές δραστηριοποίησης (με 4%).

Ωστόσο, οι επιχειρήσεις θεωρούν ότι οι διοικητικοί κανονισμοί που τους επιβάλλονται δεν αποτελούν ανασταλτικούς παράγοντες στην επιχειρηματική δραστηριότητα, (καθώς καμία επιχείρηση δεν το έχει αποτυπώσει – απαντήσει ως πρόβλημα) γεγονός που μπορεί να υποδηλώνει ότι υιοθετούν έναν ευέλικτο τρόπο διαχείρισης και λειτουργίας. Το γεγονός αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ανάδειξη της αδυναμίας εφαρμογής νέας τεχνολογίας και αλλαγής του τρόπου οργάνωσης της παραγωγής ως ανασταλτικών παραγόντων.

Σε κλαδικό επίπεδο προκύπτουν σημαντικές διαφοροποιήσεις. Ειδικότερα εξάγονται τα εξής συμπεράσματα: (ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ Β.1.2: «Κυριότερα προσκόμματα στην επιχειρηματική δραστηριότητα κατά κλάδο δραστηριότητας»)

Στον πρωτογενή τομέα, κύριοι ανασταλτικοί παράγοντες είναι:

  • η πρόσβαση στη χρηματοδότηση (για το 90% των επιχειρήσεων), και,
  • η έλλειψη εκπαιδευμένου εργατικού δυναμικού (για το 90% των επιχειρήσεων)
    ενώ, επόμενα σε ένταση αναδεικνύονται :
  • η διασφάλιση της ποιότητας (για το 30% των επιχειρήσεων),
  • η αλλαγή του τρόπου οργάνωσης της παραγωγής (για το 20% των επιχειρήσεων), και,
  • η εφαρμογή νέας τεχνολογίας(για το 10% των επιχειρήσεων).

Επιπλέον, καμία επιχείρηση δεν θεωρεί τους διοικητικούς κανονισμούς και τις υποδομές δραστηριοποίησης ως προσκόμματα στη λειτουργία της.

Στο δευτερογενή τομέα η κατάσταση που διαμορφώνεται από τις επιχειρήσεις είναι εντελώς διαφορετική: οι επιχειρήσεις έχουν αξιολογήσει με την ίδια βαρύτητα (για το 33,3 % των επιχειρήσεων) ως κύριους ανασταλτικούς παράγοντες:

  • την πρόσβαση στη χρηματοδότηση,
  • την έλλειψη εκπαιδευμένου εργατικού δυναμικού, και,
  • την εφαρμογή νέας τεχνολογίας.

ενώ, παράλληλα, αντιμετωπίζει όλους τους υπόλοιπους παράγοντες ως ελάσσονος σημασίας για την εύρυθμη λειτουργία τους, αποδίδοντάς τους μηδενικά ποσοστά.

Τέλος, στον τριτογενή τομέα, τα κυριότερα προβλήματα διαμορφώνονται ως εξής:

  • η πρόσβαση στη χρηματοδότηση (για το 85,71% των επιχειρήσεων), και,
  • η έλλειψη εκπαιδευμένου εργατικού δυναμικού (για το 71,43% των επιχειρήσεων), και,
  • η εφαρμογή νέας τεχνολογίας (για το 71,43% των επιχειρήσεων).

Ταυτόχρονα, αναδεικνύονται ως προβλήματα:

  • οι υποδομές δραστηριοποίησης (για το 28,57% των επιχειρήσεων),
  • η αλλαγή του τρόπου οργάνωσης (για το 14,29% των επιχειρήσεων).

ενώ και οι επιχειρήσεις του τριτογενή τομέα αντιμετωπίζουν τη διασφάλιση της ποιότητας και τους διοικητικούς κανονισμούς ως παραμέτρους που δεν επηρεάζουν τη λειτουργία τους.

Τα επιπλέον συμπεράσματα που προκύπτουν από την κλαδική κατανομή είναι τα εξής:

  1. H διασφάλιση της ποιότητας είναι η παράμετρος που επηρεάζει μόνο τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον πρωτογενή τομέα,
  2. Η εφαρμογή νέας τεχνολογίας αποτελεί κύριο ανασταλτικό παράγοντα για τον τριτογενή και το δευτερογενή τομέα, ενώ είναι πολύ λιγότερης σημασίας για τον πρωτογενή,
  3. Τα προβλήματα στις υποδομές δραστηριοποίησης αναγνωρίζονται μόνο από τις επιχειρήσεις του τριτογενή τομέα, και,
  4. Οι επιχειρήσεις του δευτερογενή τομέα είναι οι μόνες που εμφανίζουν ευελιξία όσον αφορά την αλλαγή του τρόπου οργάνωσης της παραγωγής, καθώς δεν το αναγνωρίζουν ως πρόβλημα όπως οι άλλοι δύο τομείς.
  5. Η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού (για το 90% των επιχειρήσεων που δήλωσαν τη συγκεκριμένη έλλειψη) αποτελεί καθοριστικό ανασταλτικό παράγοντα για τις επιχειρήσεις του πρωτογενή (για το 90% των επιχειρήσεων) και τριτογενή τομέα (για το 71,43% των επιχειρήσεων αντίστοιχα), ενώ μόλις το 33,33% των επιχειρήσεων του δευτερογενή τομέα το θέτουν ύψιστης σπουδαιότητας.

Τέλος, ιδιαίτερα αξιόλογα συμπεράσματα προκύπτουν από τη βαρύτητα που έχει η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού ανά κλάδο δραστηριοποίησης.

Προκύπτει, λοιπόν, ότι:

  • Επηρεάζονται καταλυτικά όλες οι επιχειρήσεις στους κλάδους του Τουρισμού και της Γεωργίας,
  • Επηρεάζονται σε πολύ μεγάλο ποσοστό (87,5% των επιχειρήσεων) όσες δραστηριοποιούνται στον κλάδο της κτηνοτροφίας,
  • Δεν ασκεί καμία απολύτως επίδραση στις επιχειρήσεις που ανήκουν στους κλάδους των ιατρικών υπηρεσιών και των καινοτόμων επιχειρήσεων.


Άλλα Παρατηρητήρια

The Observatory of European SMEs
Πύλη του Παρατηρητηρίου Επιχειρηματικότητας
Παρατηρητήριο Περιφερειακής Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας Κεντρικής Μακεδονίας


Φορείς Καινοτομίας

 


© 2003 - BIC ΗΠΕΙΡΟΥ
Επιστημονικό & Τεχνολογικό Πάρκο Ηπείρου
Πανεπιστημιούπολη - 45110 Ιωάννινα
ΤΗΛ: 2651044447,57 FAX: 2561044467